De outfits van de presentatoren waren niet al te glamorous, een trend zich jammer genoeg ook voort zette bij de kandidaten zelf. Het pak van Ell was stijlvol en ook de rode jurk van de advocate (WTF?) was mooi om naar te kijken. De presentatrice die de finalisten bekend mocht maken, had duidelijk een kebab te veel gegeten! Ik bleef maar naar haar buik kijken in die zwarte jurk. Of was ze zwanger? Alleszins: fail!
Montenegro mocht de avond openen. Zonder twijfel het slechte lied van de avond. Volgens mij was hij samen met die presentatrice een kebab gaan eten want zijn haar leek erg vettig. Zijn kostuum liet mij warm, noch koud.
IJsland en Albanië zijn twee inzendingen die erg mooi zijn, maar ik hou er niet van. Gelukkig maakt de kledij veel goed bij IJsland. Stijlvol zwart en een mooie baljurk voor de zangeres. Een beetje kleur had wel gemogen!
Dit jaar is de Griekse inzending een doordrukje van allerlei vorige inzendingen, maar ik hou er wel van. Ook bij de outfits is er niemand gestorven aan een overdosis originaliteit. Waar Helena Paparizou en Kalomoira nog een mooi glitterjurkje droegen, moest Eleftheria het doen met een lapje stof dat mij aan een zeemeermin deed denken. Op het podium kwam dat niet als ‘wauw’ over. De killer heels vond ik dan wél weer geslaagd!
Oh My Gucci: all the way to jail with Latvia! Er liepen blijkbaar enkele vrouwen rond aan de ingang van de Crystal Hall en die werden door de organisatie op het podium gezwierd om een ‘Beautiful Song’ te zingen. Kledij was flauw en de jurk van Anmary zat veel te strak en gaf haar benen amper bewegingsruimte. Handig om dan een ‘act’ met veel wandelpasjes in elkaar te flansen… En die pumps? Leuk, maar leer er op lopen!
Ok, ok: Rona uit Albanië zong de panen van het gloednieuwe dak, maar haar kledij deed het dak voor een andere reden naar beneden komen: fout! Mijn buurman had vorige week een bijennest in zijn tuin. Nu weet ik waar die naar toe is: op het hoofd Rona! Haar kleed leek weggeplukt uit een ‘X-Men’-film. Nee, danku.
De leadzangeres van Madinga uit Roemenië was voor mij de mooiste zangeres uit deze halve finale. Jammer dat ze heel de performance aan het sukkelen was met haar oortjes. Ik ben helemaal weg van haar oranje jurk en de hoge zwarte pumps maken het geheel af! De rest van de band was te zien in fashionable witte kleren, alright Romania!
Zwitserland! Net als André Vermeulen had ik veel liever Lys Assia haar nummer zien brengen in Baku. Wat rond paraderen op het podium, meer was er niet aan. Kledij was donker, maar leuk. Ook hier werd ik warm, noch koud van. Europa blijkbaar eerder koud.
België, oh België. De zangeres was ok, de performance was ok, de jurk was ok, maar dé song was allesbehalve ok. Te dun en te veel ‘willen maar niet kunnen’. Als fashion police ben ik geneigd om Iris proficiat te wensen met de jurk. MAAR: waarom zo’n fuzz maken en geheimzinnig doen over de jurk? Ze was uiteindelijk ‘maar’ van JBC. Ik heb niks tegen die keten, ik koop er zelf wel eens wat, maar doe er niet zo kinderachtig over. In 2014 zou ik voor de verandering eens kiezen voor een echte madam. Go Petra, Wendy Van Wanten of ja… Jacky Lafon!
De jurk van Pernilla voor Finland was wel mooi en deed de befaamde windmachine alle eer aan. Van de kleur was ik minder fan, net zoals van het nummer zelf. Snel naar Israël!
Israël is één van mijn favoriete landen op het Songfestival. Vorig jaar probeerde mijn persoonlijk icoon Dana International het nog eens. ‘Ding Dong’ was nogal dun, maar de performance van Dana stond er en ook de kledij was top! Dit jaar was het wel wat anders. Op cd klinkt ‘Time’ leuk, maar live werd het verkracht. Izabo was duidelijk gaan shoppen, maar niet iedereen kwam met een even leuke outfit naar buiten. Het pak van de zanger was mooi, maar het lapje stof van de zangeres trok nu toch op niks?
Weer geen al te uitbundige outfit bij San Marino. Al was ik als fashion police wel enorm blij met de glitter shoes van ons Valentina. Haar blauwe leren pakje mocht er ook zijn. Maar uiteindelijk koop je daar geen ticket mee naar finale. Toch beter stoppen met deelnemen?
Ivi Adamou bracht voor Cyprus een bank mee naar Bakoe en ook een paar grote borsten! Ik vreesde even dat alles niet op zijn plaats zou blijven zitten, maar Moeder Natuur was haar goed gezind. Haar vleeskleurig jurkje was best mooi, maar de kniekousjes van haar achtergrondzangeressen hadden nu ook weer niet gehoeven.
Ik ben dit jaar geen fan van Denemarken. Ik gaf ze dan ook maar een 5 op mijn puntenblad. De outfits van dit gezelschap begrijp ik gewoon niet. Het wicht dat de contrabas fake mocht bespelen, had op het einde van de avond zeker en vast geklutste eieren. Zo jumpen is echt voor niks nodig, honey. To jail!
De hype op dit Songfestival komt zonder twijfel uit Rusland. Sommigen prijzen de zes bejaarde vrouwen de hemel in en anderen wensen hen voor geheel andere redenen naar de eeuwige jachtvelden. Ik ben niet meteen enorme fan van hun inzending, maar wel van hun uitstraling (ja, dat kan nog op hun leeftijd) en performance. Het plaatje klopt volledig. De kledij is ook piekfijn in orde. Hun traditionele jurken zijn goed gekozen en laten zien dat dit eigenlijk geen carnavalact is. Party for everybody? Ik zeg: ja! Op naar de top 5.
Als ik had kunnen kiezen dan had ik Zwitserland in plaats van Hongarije naar de finale gestuurd. Zowel qua song als outfit scoren de Zwitsers beter bij mij. Maar we moeten eerlijk zijn: deze fashion officieer zou wel nog durven buiten komen in de al bij al leuke zwarte outfit uit de kleerkast van Hongarije.
In mijn ideale wereld zong diva Conchita Wurst haar wondermooie ‘That’s What I Am’ op het podium voor Oostenrijk. Dame Wurst moest uiteindelijk nipt haar gelakte duimen leggen voor de popo’s van Trackshittaz. Hier vond ik nu eens niks leuks aan. Een hoop lawaai en geloop. De outfits waren leuk om mee naar de club te gaan. Daar hebben ze nu natuurlijk tijd genoeg voor. Geen finale!
OMG! Wat doet Moldavië in de finale? Ik schrok mij een hoedje! Dit vond ik na Montenegro de slechtste inzending uit deze halve finale. De act was te vreemd en onnozel voor woorden en ook de outfits van de danseressen waren niet om over naar huis te schrijven. Pasha zong zijn nummer wel goed en zijn kledij was wel ok.
Ierland mocht met Jedward deze halve finale afsluiten. Ein-de-lijk kreeg ik eens pure showkledij te zien! Ik had misschien voor kleurrijkere dingen gekozen en de harnassen ingeruild voor een leuk pak. Maar hier hoor je mij echt niet over klagen, ik was fan! Jedward overtuigde me ook met hun performance en voor het eerst vond ik ‘Waterline’ echt leuk. De hoog opstaande kuiven zijn intussen het handelsmerk geworden van de tweeling en ik vond het eigenlijk jammer dat hun kuiven nu plat gehouden worden. De fontein is ook een enorm pluspunt. Hup, jump die top 10 binnen!
Uiteindelijk kunnen we besluiten dat ik als fashion police Letland, Albanië en Denemarken graag zou opsluiten en meteen in aanmerking wil laten komen voor de Barbara Dex Award voor slechtst geklede act. IJsland, Roemenië en Ierland staan op mijn fashion erepodium! Ik ben al helemaal klaar voor de tweede halve finale! Wie straalt er en wie moet neer gesabbeld worden? Stay tuned!
