Top 10: Revolutionaire veranderingen

Juni, juli en augustus zijn traditioneel de maanden waar er weinig gebeurd. Ook voor de Songfestivalfans valt er niet veel nieuws te rapen. Een mooi alternatief bieden wij u alvast voor het derde jaar op rij met elke zaterdagochtend een uitgebreid lijstje en dit jaar doen we dit geen twee, maar drie maanden: veertien weken lang. Vandaag deel 11: In het Songfestival gebeuren er jaarlijks wel wat wijzigingen, maar enkele wijzigingen kunnen kunnen we zeker revolutionair noemen. 

Enkele kleine wijzigingen van de laatste tien jaar zijn: de scores die nog maar in één taal afgelezen worden sinds 2004, het eerste festival in breedbeeld (volledig en niet zoals in 1996) in 2005, de punten in niet meer volledig worden voorgelezen (1 tot 7 verschijnen meteen op het scherm) sinds 2006, de eerste uitzending in HD in 2007, de verlening van televoting in 2010 (van bij de start van de show) en de afschaffing daarvan in 2012, een 'gemanipuleerd' scorebord in 2011 (de volgorde werd bepaald op de juryuitslag om zo de voting spannender te maken) en dit jaar nog werd de applicatie ingevoerd, waar je naast vele extra's ook nog eens kon stemmen. 

      

Op 10 staat de invoering van de 3 minuten-regel. In 1957 zong de Italiaan Nunzio Gallo een nummer van ruim 5 minuten, terwijl Patricia Bredin uit het Verenigd Koninkrijk nog geen 2 minuten zong. Eén jaar later zouden alle nummers nog maar maximum 3 minuten mogen duren, een regel die tot op de dag van vandaag nog altijd in gebruik is. Op 9 staat de minimumleeftijd. In 1986 won Sandra Kim voor België het Songfestival op 13-jarige leeftijd. In 1989 deden twee kandidaten mee die amper 12 waren en daarmee besloot men om in 1990 de minimumleeftijd in te voeren van 16 jaar. Toch mogen kinderen vanaf 10 jaar meedoen aan het Songfestival, maar dan voor de juniors. Op 8 staat de eer om het festival als winnaar te organiseren. In 1956 mocht Zwitserland organiseren en had men de regel nog niet om de winnaar het jaar daarop te laten organiseren. Eén jaar later mocht Duitsland organiseren, terwijl dit land niet won. In 1957 won Nederland en toen voerde men de regel in dat het winnend land het jaar erna mocht organiseren. Soms liet men de eer aan zich voorbijgaan wegens financiële of logistieke problemen. De laatste keer was in 1980.

      

Op 7 staat de kleurentelevisie. In 1968 mocht Londen al voor de derde keer organiseren en men bracht een grote nieuwigheid mee. De BBC startte in 1967 met kleurentelevisie en één jaar later liet het zes landen mee genieten van het eerste festival in kleur. België was daar niet bij, maar onze Noorderburen keken wel volop in kleur. Op 6 staat de afschaffing van het orkest. In 1998 genoten Edsilia Rombley en co voor de laatste keren van de klanken van het orkest, want in 1999 werd dit 'voor een jaar' afgeschaft wegens de kosten. Ook in 2000 keerde het niet terug en werd de tape voor altijd in het leven geroepen. Vroeger maakte men daar occasioneel ook al eens gebruik van, zoals bij Telex in 1980. Op 5 staat de huidige puntentelling. '12 points go to...', een welbekende zin die elk jaar tientallen keren gezegd wordt. In 1975 werd deze puntentelling ingevoerd, maar het was pas in 1980 dat men de punten in volgorde voorlas. In 2003 werd het scorebord dan ook nog eens interactief, zodoende dat het gemakkelijk was om alles te volgen.

      

Op 4 staat de vrije taalregel. In 1999 was Vanessa Chinitor de allereerste die in het Engels zong tijdens het festival dat de taalregel voorgoed vaarwel zegde. Tussen 1974 en 1976 was die er ook al even. In 1977 werd die weer terug uit het festival gehaald. België en Duitsland mochten nog wel in het Engels zingen omdat hun selectie te ver gevorderd was. Op 3 staat de invoer van de halve finale. In 2003 werd tijdens de finale aangekondigd dat er in 2004 een halve finale in het leven geroepen werd. Zodoende konden alle landen weer meedoen aan het festival. Een succes, maar meer en meer landen deden mee. In 2007 was er zodoende een halve finale met 28 landen en kon men pas om 23:00 starten met stemmen. De EBU besloot in het najaar van 2007 om twee halve finales in te voeren. Op 2 staat de herinvoering van de vakjury. In 2009 keerde ze terug tijdens de finale en in 2010 was heel het festival op basis van 50/50: de helft televoting en de helft vakjury. Het zorgde voor meer eerlijkheid in de wedstrijd en minder vriendjesstemming. België kon in 2010 daardoor ook een mooie zesde plaats behalen. Meestal zijn ze het wel over de winnaar eens.

Op 1 staat de invoer van de televoting. In 1997 mochten vijf landen de televoting uittesten en in 1998 gebruikte bijna alle landen televoting, op drie na. In 2001 werd televoting verplicht, maar toch konden niet alle landen dit nastreven wegens problemen. 2004 was het eerste jaar dat echt 100 % televoting de winnaar bepaalde. In 2009 kwam dus de herinvoering van de jury, samen met televoting. Televoting is een belangrijke inkomst voor het Songfestival en zijn nationale omroepen. Het zal dus vrijwel zeker nooit afgeschaft worden.

Populaire posts van deze blog

BLANCHE ZINGT "CITY LIGHTS" VOOR BELGIË IN KIEV.

Kiev Live: België naar finale Eurovisie Songfestival 2017.

Kiev Live: Blanche werkt goeie eerste generale af.