Jan in Kopenhagen (5): Onder de indruk van Poolse borsten.

De geur van zo’n grote arena (door de constante rook die ze erin spuiten), het geluid van de windmachines, spots die op en neer gaan, camera’s die door de zaal zoeven. Er middenin zitten en er een wedstrijd van maken om alles zo snel mogelijk online te hebben. Dat is pas het Eurovisie Songfestival… Vandaag heb ik van elke repetitie een video van dertig seconden gemaakt voor het YouTube-kanaal. Zo’n clipje van veraf opgenomen, zegt misschien niet veel, maar zo kunnen de mensen toch zien in welke sfeer het nummer van elk land zal gebracht worden.

Vandaag was voor mij, als hater van het openbare groepsvervoer, een hoogdag... We kregen een parkeerplaats aan de ingang van de grote hal… Een geweldig cadeau is dat! Je vertrekt aan het hotel wanneer je wil en je kan de bus niet missen! Zalig om onafhankelijk te zijn.. En.. het is plekje 86 geworden! Dat kan gewoon geen toeval zijn, als knipoog naar het jaar van de enige Belgische overwinning, het jaar 1986. Moest er iemand hier bijgelovig zijn...

Vandaag een nieuwe Eurovisiemuts gekregen, een sjaal en nog een paar hebbedingetjes die thuis bij alle andere rommel in de koffer zullen belanden.. Behalve de muts! Ik ben een mutsenman! Dan ben je in Scandinavië.. is het 21 graden en dus geen mutsenweer. Maar goed.. we gaan niet klagen. Ik klaag immers ook niet van de puree waar ze elke dag appelen indraaien. Niet bepaald m"n smaak. Onze crew catering is ondergebracht in de opslagplaats van de rekwisieten van het Koninklijk Theater.

Ik at vanmiddag naast de zuilen van een of andere Griekse tempel. Mischien brengt dat Valentina Monetta van San Marino nog op ideeën… Vandaag nog kwam ze uit een soort stoffen schelp tevoorschijn… waarschijnlijk met de zeemeermin van Kopenhagen als inspiratie. Hopelijk kiest ze een andere jurk, want deze bezorgde haar “nipple gate”-gevaar, ik had echter wel de indruk dat de mannen hier veel meer onder de indruk waren van de borsten uit Polen. Die etaleren ze heel erg graag en ook goed!

Buiten de prestatie van de Poolse borsten was ik nog meer onder indruk van de Hongaar. Mooi nummer, mooie uitstraling en geweldige zanger. Ook de meesteressen uit Israël konden me bekoren. Hopelijk leren ze toch nog een wat glimlachen. Het laatste hoogtepunt van de dag waren de Grieken die even langskwamen en dan vooral mijn goede vriend Yorgos, die ik 2 jaar had moeten missen. Hij was in 2009 danser bij Sakis Rouvas en in 2012 bij Elefteria. Dit jaar staat hij niet op het podium, maar ernaast, als choreograaf. Zo leuk om elkaar terug te zien.

En als ze dan soms vragen.. Waarom doe je dat toch allemaal, wat drijft je?... Wel.. Daarom. Om de internationale vriendschappen. Tot morgen!

Populaire posts van deze blog

BLANCHE ZINGT "CITY LIGHTS" VOOR BELGIË IN KIEV.

Kiev Live: België naar finale Eurovisie Songfestival 2017.

Kiev Live: Blanche werkt goeie eerste generale af.