After Vienna: De grote en minder grote schandalen.

Het zestigste Eurovisie Songfestival is voorbij. Wie vandaag voor de Wiener Stadthalle staat, zal niets meer herkennen van de gekte van de afgelopen week. Het podium staat er ondertussen niet meer en iedereen is terug naar zijn of haar land. Volgend jaar gaan we dus opnieuw naar Zweden, maar voordat we het hoofdstuk 'Wenen 2015' kunnen afsluiten, gaan we deze weer analyseren, terugblikken en vooruitblikken. Vandaag gooien we ons kritische oog op de kleine en grote schandalen van het afgelopen Eurovisie Songfestival. Sommige zijn grappig, anderen zijn serieus en verontrustend. 

Erg verontrustend blijft de situatie met Rusland. Op televisie werd er een demper op het boegeroep en een vals applaus gemonteerd - ook al een schandaal op zich - tijdens alle optredens op dit niet te laten doorkomen in Europa. Gelukkig was het al heel wat minder dan vorig jaar, maar blijkbaar hebben sommige schrale mensen het nog steeds niet door dat het Poetin niet is die op het podium staat. De homo's en fans in de zaal (niet allemaal natuurlijk) zochten duidelijk een slachtoffer, en 'mother Russia' is nu eenmaal tegenwoordig alom aanwezig in de media. Weten zij ook dat het in pakweg Servië, Litouwen en Georgië even erg gesteld is met de rechten van holebi's? Precies niet, want ze stonden vrolijk mee te springen, terwijl bij Rusland hun vlag gewoon stokstijf in de lucht bleef, drie minuten lang, als 'protest'. Oké, de 'vredesboodschap' mag dan wel heel vreemd zijn van Rusland, maar kan de gemiddelde Rus het hier niet eens mee zijn? Polina distantieerde zich sterk van de politieke situatie en is grote fan van Conchita, iets waar ze veel kritiek op kreeg. Maar toch zweeg ze niet. Jon Ola Sand, de Executive Supervisor van de EBU, zegt dat als dit nog langer doorgaat, dit wel eens het einde van het festival kan betekenen. Of zoals de presentatrice het knap verwoordde: "Vergeet niet dat ons motto over bruggen bouwen gaat en dat muziek boven politiek moet staan. Iedereen verdient hier evenveel respect"

Oekraïne trok zich dit jaar terug omwille van de politieke situatie met Rusland. Dat haalde onder meer de Belgische pers. Ook was er veel te doen rond de éénmalige deelname van Australië dit jaar. De trouwe horde fans was niet tevreden, want het event 'zou dan niet meer Europees zijn'. Geografisch liggen Israël en Armenië ook niet in Europa en zijn Azerbeidzjan, Georgië en Rusland grotendeels Aziatisch, maar dat mag dan weer wel. Wij hopen dat Australië volgend jaar er weer bij is, want er zijn maar weinig landen waar het festival nog meer leeft. Bosnië-Herzegovina zou weer terugkeren (net zoals in 2013 en 2014), maar dat gebeurde niet. Ook werd er even over een Turkse comeback gepraat, maar dat zou voor 2016 zijn, net zoals die van Kroatië. Cyprus, Servië en Tsjechië (!) keerden dan weer wel terug. 

Schandalen ook tijdens de performances. Onze Belgische kandidaat stond tijdens de jury finale in een (volgens sommigen) rokerige setting na een probleem met de afzuiginstallatie na het Australische nummer. De jury's hebben er blijkbaar niet veel aanstoot aan genomen, want beloonden Loïc met een plek in de top 5. Tijdens de finale was er een beetje te veel rook voor de Georgische kandidate, waardoor ze soms niet zichtbaar was. Ook op de sociale media een rel door de San Marinese kandidaat, Michele Perniola. Die beschuldigde (waarschijnlijk ludiek) de Zweedse winnaar van plagiaat. Een grapje moet kunnen.
Dan komen we nu aan bij de minder grote schandalen. Of: de schandalen waar de fans drama van maakten. Beginnen doen we bij dé jurk. Op maandag 11 mei mocht Trijntje Oosterhuis voor het eerst repeteren en dat deed ze in een wel heel diep uitgesneden jurk die niets aan de verbeelding overliet. Op het podium zelf op de grote avond koos ze voor een broekpak, maar het luidde wel het tweede, officieuze, thema in: borsten! De vrouwelijke kandidates uit Estland, Griekenland, Duitsland, Letland, Rusland en Albanië lieten duidelijk zien wat ze hebben gekregen van Moeder Natuur (of van de plastisch chirurg, dat kan ook). En tijdens de puntentelling zagen we het nog wat meer: een klein dozijn mooie vrouwen met diepe decolletés. Halfnaakte mannen zagen we minder: enkel de man uit Moldavië liet zijn blote bast zien. 

Valse noten waren er ook dit jaar, maar opvallend weinig. Eén kandidaat was enorm uit de toon en dat was de Albanese Elhaida Dani. Desondanks haar miserabele performance mocht ze wel door naar de finale, waar ze het toch iets beter deed. Eén van de zangers van Il Volo was tijdens de jury finale ook niet goed bij stem, wat waarschijnlijk hen de overwinning heeft gekost.

Morgen sluiten we After Vienna af met een vooruitblik: een vooruitblik naar wie België in 2016 zou moeten sturen. Vorig jaar hadden we geen woord gerept over Loïc Nottet, dus misschien opnieuw een bekende naam. Heel wat stof om over te praten, want het werd zelfs een politiek punt. 

Populaire berichten van deze blog

BLANCHE ZINGT "CITY LIGHTS" VOOR BELGIË IN KIEV.

Kiev Live: België naar finale Eurovisie Songfestival 2017.

Kiev Live: Blanche zit in de 'danger zone'.