Jaaroverzicht 2015: Tweede halve finale Eurovisie Songfestival 2015

Het jaar 2015 zit er nagenoeg helemaal op en dat wil weer zeggen dat er kan teruggeblikt worden op wat er dit jaar gebeurd is. Dit jaar trok de Eurovisiecaravaan naar Wenen, de hoofdstad van Oostenrijk. Het zou een speciale editie worden, want voor de zestigste keer werd de finale georganiseerd. België en Nederland waren ook van de partij. Ons land was er voor de 57e keer bij en onze buren voor de 56e keer. Na een heuse mediastorm liep het festival voor Nederland fout af, maar ons land kon eindelijk nog eens hoog eindigen op het scorebord met een ongekend talent van amper 19 jaar. 

Mei 2014. Het festival van Kopenhagen kent zijn apotheose op zaterdag 10 mei. In een omgebouwde loods is er de grote finale met 26 landen. Een vrouw met een baard trekt aan het langste eind: Conchita Wurst wint voor Oostenrijk het Eurovisie Songfestival 2014 met "Rise Like A Phoenix". De EBU had al voor de editie van 2014 vastgelegd dat 12, 14 en 16 mei 2015 de data gingen worden voor de zestigste editie. Gastomroep ORF wou dat een week later en kreeg zijn zin: 19, 21 en 23 mei 2015 werden de definitieve data. Na een opgefrist logo werd begin augustus bekend dat de Wiener Stadthalle de 'place to be' ging zijn in mei. De omroep wou bruggen bouwen en koos voor het thema 'Building Bridges'. Voor Oekraïne ging dat niet: zij trokken zich terug wegens politieke redenen. Wel goed nieuws uit Cyprus, Servië en Tsjechië, want die keerden allemaal terug. Tsjechië deed dat zelfs na vijf jaar afwezigheid. Het aantal deelnemers lag vast op 39. Dat dachten we toch, want midden februari werd verrassend Australië toegevoegd aan het deelnemersveld. Met presentatrices, startvolgordes, commentatoren en juryleden kon het zestigste festival beginnen. 

Op donderdag 21 mei 2015 was er de tweede halve finale van het Eurovisie Songfestival 2015.

Om 21:00 klonk in miljoenen huiskamers weer het "Te Deum", traditioneel het startshow van een avondje Eurovisie Songfestival. Na een korte intro kregen een terugblik op de eerste halve finale om zo in de zaal te eindigen. Geen openingsnummer tijdens de tweede halve finale, maar meteen de presentatrices op het podium. "We hebben er twee dagen over gedaan om een geschikte outfit te vinden! Ook draait het rond de artiesten op het festival, maar waar zijn ze?" vroeg Mirjam ich af.
Ze waren bij Conchita, de presentatrice van de greenroom en op dat moment nog de regerende kampioene van het Eurovisie Songfestival. Om internationaal door te breken liet ze trouwens haar achternaam "Wurst"  vallen. Tijdens de tweede halve finale mocht ze niet zingen, maar kreeg ze opnieuw voldoende zendtijd om zichzelf en de kandidaten in de kijker te zetten door babbeltjes te doen met de kandidaten tijdens de momenten dat in sommige landen reclame te zien was.

Net zoals de in de eerste halve finale werden alle landen tijdens een landenparade voorgesteld. Conchita mocht alle landen netjes verwelkomen. Aan de tweede halve finale deden zeventien landen mee. Tien van de zeventien landen kregen een ticket voor de finale. Na al de formaliteiten kon de show beginnen. Ieder land werd ingeleid door een postcard. Elke kandidaat kreeg een pakketje in eigen land met een voorwerp, wat hen uiteindelijk naar Oostenrijk leidde.

Litouwen mocht openen. De omroep had een lange reeks van voorrondes uitgeschreven voor solisten en men koos het lied en de artiest apart. Op Valentijn werd het lied gekozen en een week later de artiest. Omdat het nummer uitermate geschikt leek voor een duo, werden Monika Linkytė en Vaidas Baumila in extremis samen gezet en wonnen ze ook met "This Time". In Wenen pakten ze uit met een bijzondere kus tijdens de act.

02. Ierland: Molly Sterling - Playing With Numbers
In Ierland hield men vast aan de methode die men al jaren gebruikt: The Late Late Show. Echter gooide de omroep RTÉ het systeem van de mentoren in de prullenmand. Tijdens de nationale finale, eind februari, traden vijf kandidaten aan en zagen we het Zweedse trio Timoteij opduiken als backing vocal bij Erika Selin. Het was de toen 16-jarige Molly Sterling die won met "Playing With Numbers".

Na de 16-jarige uit Ierland volgden er nog twee uit San Marino. De nationale omroep koos intern voor Anita Simoncini en Michele Perniola. Beide hadden al ervaring opgedaan op de jongereneditie van het festival: Michele in 2013, Anita in 2014. Met hun jonge leeftijd waren ze het allerjongste duo ooit. Bijna vijf maanden na de aankondiging van de kandidaten, volgde ook de première van het nummer: "Chain Of Lights"

De omroep in Montenegro maakte als allereerste al op de laatste dag in oktober bekend dat Knez intern geselecteerd was als kandidaat voor het land. De Servische componist en zanger Željko Joksimović, die eerder al zijn land vertegenwoordigde en presenteerde, componeerde het nummer en uiteindelijk kwam het nummer als allerlaatste, midden maart, naar buiten: "Adio", een lied in de eigen taal met de typische Balkanbeat.  

05. Malta: Amber - Warrior
Malta mocht in november 2014 het Junior Eurovisie Songfestival organiseren en maakte daarom ook gebruik van de infrastructuur van het jongerenfestival. Een week na de internationale finale was er de nationale finale. Al snel was er één favoriete en uiteindelijk maakte ze ook haar favorietenrol waar. Met een maximum van de punten won Amber de nationale finale met haar strijderslied: "Warrior".

Na zowel een top 10-positie in 2013 als 2014 waren de verwachtingen hoog in Noorwegen. NRK besloot om alle voorrondes te schrappen en enkel een finale te houden, maar wel mét orkest. Tijdens de finale wist ondermeer een nummer over pizza de superfinale te halen, maar uiteindelijk wisten Mørland & Debrah Scarlett te winnen met "A Monster Like Me". Jammer genoeg mocht het orkest niet mee naar Wenen.

Portugal is een land van tradities. Ze blijven steevast in het Portugees zingen op het festival en kiezen altijd via Festival da Canção. Zo ook dus in 2015. Een opmerkelijke kandidaat was de 77-jarige Simone de Oliveira, die ruim 45 jaar na haar deelname in 1969 het opnieuw wou proberen. Winnen deed de 57 jaar jongere Leonor Andrade met het elektronische pop-rocknummer "Ha Um Mar Que Nos Separa".

Tsjechië liet in de zomer van 2014 weten geen interesse te hebben voor een nieuwe deelname. Op 19 november volgde het verrassende bericht dat ČT toch zijn comeback zou maken in 2015. Ze kozen intern voor Marta Jandová en Václav Noid Bárta, die de moeilijke taak kregen om Tsjechië de finale in te krijgen. Op dezelfde dag van de Belgische presentatie kwam het Tsjechische lied naar buiten: "Hope Never Dies".

Met Israël ging het al een tijdje niet goed op het festival. Ze hadden al vier edities de finale niet gehaald. De openbare omroep gaf de organisatie van de selectie uit handen aan een commerciële zender. Die gebruikte Rising Star als selectie, een lokaal geproduceerde competitie die al aan vele landen verkocht was. Na maanden lang zoeken won Nadav Guedj het tweede seizoen en schreef Doron Madali voor hem "Golden Boy".

Net zoals bij Israël was het voor Letland tijd voor verandering. Het was al van in 2008 geleden dat het land in de finale stond. De omroep gooide het roer om en koos voor een hele nieuwe voorronde: Supernova. In die show kreeg de alternatieve muziek ook een plaats. Uiteindelijk zou een alternatief nummer ook de selectie winnen. Met een ruime meerderheid won zangeres Aminata de finale met het minimalistische "Love Injected"

Na het weinige succes van Böyük Sehne in 2014, ging Azerbeidzjan weer aan de slag met Milli Seçim Turu. Dat was toch hun eerste plan, want enkele weken na die aankondiging besloot de omroep om volledig intern te kiezen voor Wenen. Hun oog viel op Elnur Hüseynov. Hij vertegenwoordigde Azerbeidzjan al eens in 2008, waar hij als de helft van een duo achtste werd. Dit jaar zou hij solo gaan met "Hour Of The Wolf".

12. IJsland: María Ólafsdóttir - Unbroken
IJsland mag dan wel een dunbevolkt land zijn, qua nationale selectie pakken ze elk jaar groots uit. Dit jaar werd er via twee halve finales en een finale naar de opvolger van Pollapönk gezocht. Uiteindelijk konden Friðrik Dór en María Ólafsdóttir de superfinale bereiken. De eerste opende in mei een Belgische frituur in Reykjavík, de andere ging na haar winst in Söngvakeppnin naar Wenen met "Unbroken".

13. Zweden: Måns Zelmerlöw - Heroes
'Derde keer, goede keer' moest Måns Zelmerlöw hebben gedacht toen hij zich inschreef voor de nationale selectie van Zweden. Na zijn goede noteringen in 2007 en 2009 tijdens Melodifestivalen probeerde de 28-jarige zanger het opnieuw. Met een monsterscore bereikt hij de finale en met een al even grote monsterscore, waaronder een twaalf van de Belgische jury, wint hij de finale in Stockholm met "Heroes".

14. Zwitserland: Mélanie René - Time To Shine
Wat in België niet kan, kan in Zwitserland wel. Daar werken de drie nationale omroepen samen om een kandidaat te zoeken voor het Eurovisie Songfestival. Iedere omroep mocht enkele kandidaten afvaardigen voor de nationale finale. Het is uiteindelijk (voor de eerste keer sinds de start van deze methode in 2011) een Franstalige kandidaat die wint: Mélanie René. Ze won de finale met "Time To Shine".

Cyprus was er in 2014 niet bij en maakte in Wenen zijn comeback. Dat deden ze met een nieuwe formule: Eurovision Song Project. Na vele audities en challenges, wist John Karayiannis de nationale finale te winnen. Opmerkelijk is dat zowel de jury als kijkers een andere winnaar hadden. Als twee honden vochten om een been, dan liep John Karayiannis ermee heen. Hij won met "One Thing I Should Have Done"

16. Slovenië: Maraaya - Here For You
In Slovenië koos men in 2015 voor exact dezelfde selectiemethode als in 2014: EMA. Tijdens de superfinale ging het tussen een soort van zigeunerensemble en een act met een luchtviool. Nu weten we allemaal dat die luchtviool hoort bij de act van Maraaya. Raay en Marjetka Vovk, man en vrouw, wonnen de lokale finale met "Here For You". En voor de verandering nam de zangeres haar hoofdtelefoon mee op het podium.

De laatste act van de tweede halve finale was die uit Polen. Het kon geen groter contrast zijn met het jaar ervoor. Waar men in 2014 nog koos voor vrouwen met grote siliconen borsten die de was deden op het podium, ging men dit jaar voor Monika Kuszyńska en de ballade "In The Name Of Love". Na een ongeval belandde de zangeres in een rolstoel, maar dat hield haar niet tegen om te blijven zingen.

Na de uitgebreide recaps, verschillende filmpjes over de geschiedenis en hoe het fout alles lopen tijdens de puntentelling, interviews met vier van de zeven rechtstreeks geplaatste finalisten en bijhorende previews kon de Executive Supervisor, Jon Ola Sand, de toestemming geven om de tien finalisten af te roepen.

Goed nieuws kwam er voor Litouwen, Polen,  Slovenië, Zweden, Noorwegen, Montenegro, Cyprus, Azerbeidzjan, Letland en Israël. Deze tien landen werden, op bovenstaande volgorde, aangekondigd als nieuwe finalisten. Voor die laatste twee landen was het al een tijdje geleden dat ze de finale gehaald hadden: Letland laatste keer in de finale dateerde al van 2008 en voor Israël was het al van 2010 geleden. Iets meer dan 600.000 mensen hebben de show gevolgd in Vlaanderen.

Voor zeven landen was het feest afgelopen: Ierland, San Marino, Malta, Portugal, Tsjechië, IJsland en Zwitserland werden uitgeschakeld. Tsjechië maakte dus niet de verhoopte comeback en IJsland plaatste zich voor de eerste keer in acht jaar niet. De volledige uitslag van de tweede halve finale (en eerste halve finale) kan je hier vinden. Morgen, op donderdag 31 december, gaan we terug naar 23 mei, dé zaterdag van het jaar met de finale van het Eurovisie Songfestival 2015.

Populaire posts van deze blog

BLANCHE ZINGT "CITY LIGHTS" VOOR BELGIË IN KIEV.

Kiev Live: België naar finale Eurovisie Songfestival 2017.

Kiev Live: Blanche werkt goeie eerste generale af.