Stockholm Live: Analyse van de eerste halve finale.

De eerste halve finale is ondertussen al bijna een dag voorbij en de tien eerste finalisten zijn bekend. Zoals altijd maakt dat heel wat los bij de kijker en de fan. Een kleine 640.000 kijkers volgden de halve finale in Vlaanderen en die hebben ook allemaal een mening. Onze mening konden we gisteren niet laten gelden, want België mocht niet stemmen. Wel konden ze hun mening (of gal) delen op de sociale media. Wij keken met een analytisch en kritisch oog naar de eerste halve finale en zijn resultaten. We halen er ook enkele opmerkelijke commentaren uit van gisterenavond.  Aan u om te oordelen of ze terecht zijn.

Griekenland mist voor het eerst finale.
De Griekse inzending, "Utopian Land", had alles wat Grieks is: traditionele klederdracht, instrumenten en een variant op het Grieks. Dat Griekse spelen ze vaak goed uit en kon eerder al goede resultaten en zelfs een overwinning beklonken. Dit jaar is het ze niet gelukt: voor het eerst doet Griekenland niet mee aan de finale van het Eurovisie Songfestival en dat zal het hart van menig Grieks Songfestivalfan zeker en vast pijn doen, omdat ze dat gevoel niet kennen. Wij Belgen zijn ondertussen daar ervaringsdeskundigen in. Het nummer van Argo kon niet overtuigen: het had geen herkenbare melodie en er was een gebrek aan samenhang. Ook de hoge punten van Cyprus zullen dus niet geholpen hebben.

Ook Bosnië heeft pech.
Bosnië zit in hetzelfde schuitje van Griekenland en mist ook voor het eerst de finale van het Eurovisie Songfestival. Of beter: ze blijven voor het eerst steken in de halve finale, want Bosnië en Herzegovina maakte dit jaar een comeback. Bosnië probeerde opnieuw zijn succesformules van eerder te herhalen: een ballade met een duidelijk Balkansound in de eigen taal. Maar het mocht niet baten. Het probleem ligt duidelijk bij de productie van het nummer: "Ljubav Je" klonk niet sterk genoeg en leek eerder op een demo-versie. De sterke zang van Dalal en Deen konden daar niet veel aan doen. Ze waren met vier, maar deden elk hun eigen ding. Geen samenhang dus. Bosnië had ook buurlanden Kroatië en Montenegro in de halve finale, maar uiteindelijk kregen ze dus te weinig punten.

Niet-kwalificatie IJsland onverwacht?
Tien gelukkigen finalisten wilde ook zeggen acht ongelukkige niet-finalisten. De kwalificatie die de meesten wel verwacht hadden, was die van IJsland. Het probleem lag volgens ons bij de gehele act. Die was alles behalve slecht, maar uniek in zijn soort was het niet te noemen. Rusland had een graphisch sterkere act en mensen vergelijken nu eenmaal. Elk jaar zijn er wel verrassingen en jammer genoeg is Greta Salóme één van de slachtoffers.

Ook geen geluk voor...
Moldavië. Het land heeft al geen finale meer gehaald sinds 2013.
Finland. Het land moet voor het tweede jaar op rij de finale missen.
IJsland en San Marino. Dezelfde reden als Finland.
Estland en Montenegro. Vorig jaar geluk, dit jaar niet.

Eindelijk Tsjechië in de finale!
Om één minuut over elf gisterenavond kwam het moment waar Tsjechië al negen jaar op zit te wachten: Petra Mede mocht de 'Czech Republic' verwelkomen in de finale. Voor het eerst in de geschiedenis mag het land meedoen aan de finale en daarmee komt het festival voor het eerst ook in de aandacht bij de nationale pers. De eerste drie jaren kwam het land met geen deftige inzending en na een 'bezinningsperiode' van vijf jaar keerden ze vorig jaar terug. Toen lukte het niet, nu dus wel met Gabriela Gunčíková. Zij kon na het sterke Rusland stand houden met haar ballade "I Stand".. Ze staat dan ook geheel terecht in de finale. 

Kroatië is heruitgevonden.
Net zoals Bosnië maakte Kroatië gisterenavond zijn comeback op het festival en die is ondertussen al geslaagd met een plaats in de finale. Voor Kroatië was het al van 2009 geleden dat er een kandidaat in de finale stond. De jurk werd veelbesproken, maar ook de stem van Nina Kraljić. Iedereen was het eens dat deze dame een apart stemgeluid had, maar in de goede zin.  De jurk is quasi zeker van de Barbara Dex Award, maar met "Lighthouse" heeft de comeback van Kroatië glans gekregen. Het land trok zich in 2014 terug wegens tegenvallende resultaten en financiële problemen.

Ook geluk voor...
Nederland. Na een jaar afwezigheid heeft Nederland zijn vierde finale bereikt.
Rusland. Is vanaf nu het enige land dat alle finales heeft gehaald sinds 2004 (buiten Big Five)
Azerbeidzjan. Onverwacht toch een plek in de finale voor de Azeri's, de negende op rij.
Hongarije. Is ook goed bezig met de zesde finale op rij.

Het kritische geluid op Rusland.
Wat gisteren ook opviel was Rusland. Met de act natuurlijk, maar vooral ook met een 'boycot'. Vaak gelezen: "Rusland is zo goed, maar mag niet winnen!" Waarom? De fans willen niet dat een land wint dat het niet zo nauw neemt met de rechten voor de LGBT-gemeenschap. Dat is begrijpelijk, maar er zijn ook tegenargumenten. Zo komt er ook geen (zelfde) kritiek op bijvoorbeeld Azerbeidzjan en Armenië. In dat laatste land zou 96 % tegen het homohuwelijk zijn, terwijl in Rusland dat 'maar' 80 % is. Waarom komt daar dan geen kritiek op? Media is het antwoord. Onze Westerse media heeft constant een vergrootglas over Rusland, maar de andere landen in de regio worden vergeten. Diezelfde metafoor kan ook gebruikt worden op het festival. De media haalt er vooral de roze aspecten uit, wat het festival zo 'gay' maakt. Niets mis mee, maar uiteindelijk is en blijft het Eurovisie Songfestival een familiegebeuren: iedereen samen voor de buis.

Eurovision Visual Contest?
Een tweede kritiek die er van professionele kant komt, zijn de vele special effects die er gebruikt worden dit jaar. Hologrammen voor Armenië, een projectie/klimmuur voor Rusland,  wolven voor Cyprus en tenslotte opnieuw een projectie voor IJsland. En dan halen we nog maar de opvallende dingen eruit. Oorspronkelijk had ook Malta een projectie, maar heeft die laten vallen wegens 'te druk'. Ook in de tweede halve finale zien we zulke visuals. Is het gegeven 'song' vervangen door 'visual' in de titel van het programma? Ja en nee. Het is al jaren zo dat landen opvallen door sterke acts te sturen en dit jaar speelt SVT daar erg op in. Daartegenover blijft de EBU erop waken dat niet alles op een videoclip begint te lijken. Bovendien zijn het nummer en de stem nog altijd het belangrijkste.

"West-Europa kan niet scoren op het festival!"
Wie zegt dat West-Europa niet meer kan scoren op het festival, mag zijn mening herzien. De laatste tien jaar won maar drie keer een Oost-Europees of Kaukasisch land: Servië, Rusland en Azerbeidzjan. De andere jaren won een land in onze regio of Scandinavië. Laat ons de top tien van gisteren ook nog eens bekijken: enkele landen uit West-Europa, enkele landen uit de Balkan en de landen van de Kaukasus konden zich kwalificeren. Scandinavië was gisteren het grote slachtoffer met zowel de uitval van Finland als IJsland. Wie zegt dat het festival op voorhand is vastgelegd en dat 'altijd dezelfde landen' doorgaan, hebben we nu ondertussen wel genoeg tegenlast gegeven om te bewijzen dat dit niet zo is.

Tot slot
Het Eurovisie Songfestival is niet dood. Integendeel: een hele nieuwe generatie leert het festival kennen, met niet het stereotiepe beeld van 'circus' en 'vriendjespolitiek'. Laat ons dat laatste voor eens en voor altijd nuanceren: vriendjespolitiek is er, maar ook België is er niet vies van. Hoeveel punten zullen we zaterdag naar Nederland sturen denk je? Gewoon, omdat het "onze buren zijn"? Steek het alstublieft dus niet alleen op Oost-Europa!

Populaire berichten van deze blog

BLANCHE ZINGT "CITY LIGHTS" VOOR BELGIË IN KIEV.

Kiev Live: België naar finale Eurovisie Songfestival 2017.

Kiev Live: Blanche zit in de 'danger zone'.