After Copenhagen: Het belang van de volgorde.

Het Eurovisie Songfestival 2014 is voorbij, iedereen is vertrokken uit Kopenhagen en het aftellen naar mei 2015 begint al voor de fans van het festival. Volgend jaar trekken we alvast naar Oostenrijk voor de zestigste editie van het Eurovisie Songfestival, maar omdat een jaar soms wel lang duurt, bespreken wij de negenenvijftigste editie van het Eurovisie Songfestival gedurende deze week na in After Copenhagen. Sinds vorig jaar besluit het productieteam wie op welke plaats zal optreden. Is dat wel van groot belang en moet een goed nummer niet van elke plaats een mooie plek halen.

Voor 2013 besloot een onschuldige hand wie op welke plaats zou starten. Vorig jaar en ook dit jaar werd dat door het productieteam gedaan. Waarom vroegen velen zich af. Het antwoord was simpel: ieder lied zou moeten opvallen, al start het als derde of als negentiende. Zo gezegd, zo gedaan en de productie ging na de halve finales aan de slag. De artiesten mochten wel loten in welk deel ze zouden starten. 

Waar hielden ze rekening mee? Zowel de opener als de sluiter van het deelnemersveld mag niet te zwaar zijn (zoals de ballade van België) en er moet voldoende variatie tussen de nummers zitten (bijvoorbeeld geen drie up-tempoliedjes achter elkaar). Natuurlijk is er ook rekening gehouden met eventuele attributen die vanuit het plafond moeten komen of van het podium moeten gereden worden. Zelfs dat leverde nog problemen op, na het optreden van gastland Denemarken. Toen moest er een kort presentatiemomentje worden ingelast.

Oekraïne mocht de show zaterdag openen, een goede zaak voor de show. Een niet te complex nummer, een mooie zangeres en een leuke act. Azerbeidzjan had de eerste ballade van de avond en had daarmee de grote pech. De eerste ballades in de finale worden meestal vergeten, zeker als het nummer niet veel voorstelt. Daar mag zelfs een trapeze niet bij baten. Azerbeidzjan haalde zaterdag zijn slechtste resultaat ooit. Ook Noorwegen had de pech om zo vroeg te starten. Ze haalden dan wel een achtste plaats, maar een latere positie had hun misschien een zevende of zesde plek opgebracht.

De grote verliezer van de avond was Griekenland en dat moet wel aan het startplaatsje hebben gelegen. Ze traden op voor Polen ('De Slavische borsten') en Oostenrijk ("Rise Like A Phoenix"), twee nummers die een indruk achterlieten. De Griekse jongens brachten dan wel een feest, maar met zulke voor- en achtergangers was het moeilijk voor hen. De Griekse omroep was ook teleurgesteld over de startpositie. 

Ook moet er altijd iemand na de break starten, en nu was dat Zweden. Had Zweden wat later mogen optreden, had Sanna Nielsen misschien wel de tweede plek gehad. Nederland werd als derde laatste ingepland en had geen betere plek kunnen hebben: na een uitbundig nummer en voor een belegen ballade. Het Verenigd Koninkrijk sloot de rij van 26 af. Een mooie plaats, maar misschien had plaats 25 beter geweest. Stond er nu een nummer zoals dat van Slovenië achter hun, dat had "Children Of The Universe" meer indruk gehad. 

Conclusie: Er zijn altijd winnaars en verliezers bij een startvolgorde, maar sommigen konden echt vermeden worden, zoals Griekenland. Oostenrijk kreeg een mooie startplaats en bewees dat je ook vroeger in de show kan winnen. Morgen analyseren we de show zelf. 

Populaire posts van deze blog

BLANCHE ZINGT "CITY LIGHTS" VOOR BELGIË IN KIEV.

Kiev Live: België naar finale Eurovisie Songfestival 2017.

Kiev Live: Blanche werkt goeie eerste generale af.